இப்போது ஸ்கூல்குழந்தைகளுக்கு எல்லாம் சம்மர்லீவு
விட்டாச்சு... டெல்லியில மே, ஜூன் இரண்டு மாதங்களில்
வெயில் கடுமையாக இருப்பதால், அந்த இரண்டு
மாதங்களில்தான் சம்மர் லீவு விடுறாங்க. இங்கே டெல்லியில
நாங்க குடியிருக்குற அப்பார்ட்மென்ட்ல முக்கால்வாசி தமிழ்க் குடும்பங்கள்தான். அந்தக் குழந்தைகள் எல்லாம் என்னுடைய
ஒன்றரை வயதுப் பையனோட விளையாட வருவாங்க.
ஒரு நர்சரி ஸ்கூல் வச்சு நடத்தலாம் போல... ஒரே
சத்தமும் சண்டையுமா இருக்கும். சண்டைய விலக்கி
விடுறதுக்கே நேரம் சரியா இருக்கும். இந்தக் குழந்தைகளால
எனக்கு பொறுமை குணம் அதிகமாயிருக்கு. தினம் தினம் ஏழு,
எட்டுக் குழந்தைகளைப் பார்த்துக்கணும்னா எவ்வளவு
கஷ்டமா இருக்கு? எப்படித்தான் ஸ்கூல்ல டீச்சர்ஸ்
பார்த்துக்கறாங்களோ? அதுவும் நர்சரி ஸ்கூல் டீச்சர்ஸ்க்குத்
தான் ரொம்ப ரொம்ப பொறுமை வேணும். ஒருத்தருக்குத்
தண்ணீர் தாகம் எடுத்தா, வரிசையா எல்லாருக்கும் தண்ணீர்
தாகம் எடுத்துடும். ஒருத்தருக்கு டாய்லெட் வந்தா,
எல்லாருக்கும் வரிசையா வந்துடும்.
அப்புறம் அவங்க கேட்குற கேள்விகள் இருக்கே? அதை
சமாளிக்கறதுக்குத் தனி திறமை வேணும். அப்படி என்கிட்ட
கேட்கப்பட்ட சில கேள்விகள்:
ஆண்ட்டி ! (இதைப் பத்தி தனிப் பதிவு போடறேன்)
ஜஷ்வின்னுக்கு (என் பையன் பெயர்) இப்போ எத்தன வயசு?
நான் : ஒரு வயசு.
அவனுக்கு போன வருஷம் ஜீரோ வயசுதான ஆண்ட்டி?
நான் : ??? (என்ன பதில் சொல்லன்னு தெரியல) ஆமா.
அடுத்து அவனுக்கு எப்போ டூ வயசு ஆகும் ஆண்ட்டி?
நான் : ஆகஸ்ட்ல அவனுக்கு பர்த்டே வரும் போது டூ வயசு
ஆகிடும்.
அவன் அப்போ டூ வயசு ஆனதும் ஸ்கூல் போவானா?
நான் : இல்லை. அவனுக்கு மூணு வயசு முடிஞ்சதும் போவான்.
த்ரீ வயசுல போவானா?
நான்: ஆமா.
அப்புறம், ஃபோர் வயசுல போவானா?போக மாட்டானா?
நான் : போவான்.
ஃபைவ் வயசுலயும் போவானா ஆண்ட்டி?
நான் : அதுக்கப்புறம் எல்லா வயசுலயும் போவான்.
அவன் எப்போ ஆண்ட்டி பேசுவான்?
நான் : அவனுக்கு ரெண்டு வயசானதும் நல்லா பேசுவான்.
அப்புறம், எங்க கூட எல்லாம் சண்ட போடுவானா?
நான் : ஆமா.
ஆண்ட்டி! அப்புறம், அவன் த்ரீ வயசுலயும் பேசுவானா?
நான் : ???
இப்படிக் கேள்விகள் போய்கிட்டே இருந்தது. இந்தக்
கேள்விகள் எப்போ முடியும்னு இருந்தது.
இண்டர்வியூவிலையோ, பிராக்டிகல் வைவாவுலையோ
கூட இவ்வளவு கேள்விகள் கேட்டிருக்க மாட்டாங்க.
இந்தக் கேள்விகளை நினைச்சு ரசிப்பதா, அழுவதான்னு
எனக்குத் தெரியலை. இது ஒருநாள் என்கிட்ட
கேட்கப்பட்ட கேள்விகளின் தொகுப்பில் சிலதான்.
இப்படித் தினமும் நிறைய கேள்விகள் இருக்கும் அவங்ககிட்ட.
இப்போதுள்ள குழந்தைகள் பயங்கர சுட்டியாகவும்,
துடுக்குத்தனமாகவும் இருக்காங்க. கேள்விகளை
சமாளிக்க முடியலை. இன்னும் என் பையன் பேச
ஆரம்பிச்சு என்னென்ன கேட்கப்போறானோ?
எப்படி சமாளிக்கப் போறேனோ? தெரியலை.
இப்போ, ஒவ்வொருத்தரா லீவுக்கு ஊருக்குப்
போக ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. கலகலன்னு இருந்த
எங்க வீடு இப்போ வெறிச்சோடிப் போக ஆரம்பிச்சிடுச்சு.
பாவம்! என் பையனுக்குத்தான் இப்போ போர்
அடிக்க ஆரம்பிச்சுடுச்சு... அடுத்து அவங்கல்லாம்
ஊருக்கு வந்தப்புறம்தான் திரும்ப வீடு களை கட்டும்.
அதுவும் அடுத்து லீவு விடும்போதுதான். ஸ்கூல்
நாட்களில் அவங்க எல்லாம் ஒவ்வொரு கிளாஸ் என
பிசியாகிடுவாங்க. அதனால நானும் என் பையனும்
அவங்களோட அடுத்த லீவுக்காக காத்திருக்கிறோம்.
கேள்விகளுக்காகவும்தான்.
